Initiatiefnemers

Brugwonen kwam tot stand op initiatief van enkele mantelzorgers van personen met een psychische kwetsbaarheid; Greet Laureys, Dirk Deneweth en Maureen Seynaeve.

Op het Similes familie-congres van 8 november 2013 waren Greet en Maureen gastspreker en kwamen er Brugwonen voorstellen. Onderstaande geeft een weergave van die voorstelling en geeft een inzage hoe Brugwonen tot stand kwam, waar Brugwonen voor staat en wat haar doelstellingen zijn.

Historiek

We zijn allebei moeder van een zoon met een chronische psychische kwetsbaarheid. We komen het verhaal vertellen van Brugwonen :

Als je in je directe omgeving te maken krijgt met psychische problemen, weet je niet wat je overkomt.  Je wereld wordt op zijn kop gezet.  Het doet pijn om je kind, broer of zus, partner of ouder zo te zien veranderen. Je voelt je machteloos en kwaad, en je weet niet hoe je er mee om moet gaan.

Weten dat je niet alleen staat, en praten met lotgenoten helpt, maar het neemt de zorgen om je familielid niet weg.

Ook als ze stabieler worden en opnieuw toekomstplannen beginnen te maken … en zeggen dat ze alleen willen gaan wonen ….  Dan slaat de schrik opnieuw rond je hart: Het gaat nu goed, gaat alles wel goed blijven lopen in een eigen woning ?  Zal het lukken om alleen te wonen, gaat hij zijn leven op orde krijgen en houden ?  Zullen zijn financies niet in het honderd lopen ?  Zal hij zijn afspraken niet vergeten ?  Gaat hij gezond eten ? Naar de kapper en de tandarts gaan ? Zijn pillen innemen ? Niet te eenzaam worden ?

Op een dag ben ik gaan surfen, op zoek naar een goede oplossing.  Voor fysieke handicaps bestaan er veel verschillende woonvormen, maar in de GGZ heb je de keuze tussen Beschut Wonen of een PVT.

Toen zag ik op de site van zusterorganisatie Ypsilon dat ouders in Nederland zelf begonnen waren met specifieke woonlocaties op te richten, en ik begon me hier in te verdiepen.

Rond die tijd (2011) organiseerde Similes Gent een samenkomst rond Wonen, waarop ze Zeeuwse Gronden hadden uitgenodigd als sprekers.  Die meeting was een groot succes, ik was duidelijk niet de enige die me zorgen maakte over de toekomst van mijn familielid.  We geraakten er allemaal verknocht aan het concept van onze Zeeuwse buren.

Op die vergadering ben ik op ook zoek gegaan naar andere West Vlaamse familieleden.  Het waren er twee : Maureen en Dirk.

Een maand later stond Brugwonen op de rails : De naam Brugwonen was een van de eerste dingen die we regelden, want “Goeiedag, wij zijn familieleden van personen met een chronische psychische kwetsbaarheid en willen graag een woningengroep voor die doelgroep oprichten” was een veel te lange introductie.

Dirk maakte een webstek, en we waren vertrokken.

We begonnen te netwerken en contacten te leggen, en congressen bij te wonen over zorg en welzijn, en iedereen vond ons tof … maar we geraakten geen stap verder.

Toch wel : 1 stap in de goede richting : we vonden een sociale bouwmaatschappij die met ons scheep wou gaan.  Gelukkig hebben ze daar veel geduld, want we zijn ondertussen al 2,5 jaar zoekende hoe we een betaalbare begeleiding voor onze bewoners kunnen realiseren.

Toen kwamen er 2 politiekers op ons pad.  We gingen met Wilfried Martens en Miet Smet Zeeuwse Gronden bezoeken, en ze werden ook fans.  Ze spraken Minister Vandeurzen aan, met wie we ook Zeeuwse Gronden gingen bezoeken.

Voorbije zomer (2013) nodigde minister Vandeurzen Brugwonen en de regionale GGZ-actoren uit voor een gesprek, en hij vroeg iedereen om met mekaar in gesprek te gaan, en een oplossing te zoeken.  Dit heeft veel in gang gezet.  Er is sindsdien veel over en met Brugwonen vergaderd, en we zien een duidelijke positieve vooruitgang, een wil tot samenwerking. We werden zelfs uitgenodigd om een paar paar dagen mee te lopen bij Beschut Wonen.

En op 29 oktober (2013) gingen we met de regionale GGZ-actoren en de sociale bouwmaatschappij een hele dag naar Zeeuwse Gronden.  (Danku Jan van Blarikom omdat je altijd klaar staat voor onze bezoeken)   Iedereen maakte zich een hele dag vrij, en we konden hen tonen waarom we zo enthousiast zijn over de woonvorm die we voor ogen hebben.

Op woensdag 6 november (2013) brachten we een stand van zaken op het kabinet van minister Vandeurzen, en er worden concrete stappen voorbereid.

Ons verhaal gaat verder zonder Wilfried Martens, maar met Miet Smet die er die woensdag bij was om ons verder te steunen, ondanks haar grote verdriet.

Maar welke woonlocatie heeft Brugwonen nu juist voor ogen?

Brugwonen : de naam zegt het al zelf. Brugge is de stad waar we de woonvorm willen realiseren en anderzijds de brugfunctie zijn naar verschillende netwerken, een ondersteuningskader aanbieden door middel van diverse samenwerkingen van begeleidingsactoren. We willen naar voorbeeld van Zeeuwse gronden een woningengroep op richten maar dan in een Vlaamse context want zoals het in Nederland kan, zo lukt het niet in België.

We zijn er van overtuigd dat er ook hier een grote behoefte is aan deze vernieuwende woonvormen. Het project situeert zich tussen beschut wonen en een PVT in.  Het richt zich tot mensen met een gestabiliseerde psychische problematiek die enkel zelfstandig kunnen wonen mits een ruime, dagelijkse aanwezigheid van begeleiders.

We willen een woningcluster oprichten die bestaat uit een 16-tal appartementen en een gemeenschappelijke ruimte voor sociale contacten en gezamenlijke activiteiten. Het is de bedoeling onze bewoners de geborgenheid te geven van het samenwonen met lotgenoten, in combinatie met de privacy van een eigen woning en een gepaste begeleiding van 7/7 dagen. Een woonplaats in een stabiele en veilige nest van waaruit de bewoners kunnen werken aan hun plaats in de samenleving.

De woonlocatie zal ingepland worden in een rustige woonwijk, met vlakbij openbaar vervoer en een supermarkt.

Samenwerkingen

Een samenwerking met een sociale huisvestingsmaatschappij is nodig omwille van het betaalbaar houden van de woningen.

Brugwonen wordt geen residentiële instelling: er zal niet behandeld worden, maar wel vraag gestuurde woonondersteuning geboden worden. We willen werken vanuit een duidelijke visie. Onze bewoners, hun familieleden, vertrouwenspersonen en onze medewerkers moeten elkaar respecteren en zijn evenwaardig.

Ieder bewoner heeft zijn eigen externe behandelaars uit de eerstelijnszorg, psychiater, huisdokter.

  • Voor één op één ondersteuning bij huishoudelijke taken en het gezamenlijke doen van bepaalde zaken, zoals bereiden van warme maaltijd vragen we samenwerking met Familiehulp.
  • Taak van de woonbegeleiding zal zijn ondersteuning geven in het dagdagelijks leven. Zorg op maat bieden op verschillende levensdomeinen, zowel wonen, arbeid, vrije tijd. Essentiele aspecten zoals zelfzorg, gezondheid, zingeving, sociale relaties, organiseren van praktische zaken, administratie. Een brugfunctie zijn.

Daarnaast zal Brugwonen ook zelf personeel moeten hebben, dat overkoepelend en coördinerend werkt.

Familieleden en vrijwilligers die zich willen in zetten, worden met open armen verwelkomd.

Bewoners

De bewoner staat centraal, met recht op degelijk huisvesting en behoudt regie over zijn eigen leven.

Ze zouden op een plaats in hun leven moeten staan, waar ze hun ziekte min of meer hebben leren aanvaarden.

Door hun psychische problematiek kunnen ze beperkingen ondervinden bij het dagelijks functioneren. De bewoner moet dus openstaan voor begeleiding en hier contractueel afspraken rond willen maken. Er zal een cliëntenraad komen waar ze inspraak hebben in het organiseren, beslissingen nemen, want het is tenslotte hun woonplaats.

Afspraken

Behalve een huurcontract, zullen er nog andere samenwerkingsakkoorden opgesteld worden :

  • Een begeleidingscontract: wat doe ik zelf en waar kan ik hulp bij gebruiken.
  • Een trajectplan: wat wil ik op korte of middellange termijn bereiken, en welke hulp wil ik daarbij.
  • Een zorgtraject: wat is mijn behandeling. In de praktijk zal dit opgesteld worden in samenwerking met de behandelaar en meestal medicatie omvatten.
  • Een crisisprotocol: wanneer het slechter met mij begint te gaan, wat kan er dan best wel of best niet gedaan worden.

En last but not least: de Triade. Er moeten goede afspraken gemaakt worden met de bewoners over welke inspraak er kan zijn van familie of vertrouwenspersoon.

Familieleden

Familieleden blijven een belangrijke rol spelen in het leven van bewoners en genieten de volle aandacht. Familieleden hebben veel informatie, ervaring en deskundigheid, ze kennen hun naasten door en door, hun beperkingen, behoeften en wensen. Er wordt zoveel mogelijk, en volgens ieders draagkracht, samengewerkt met familieleden, tenzij er zwaarwichtige redenen zijn om dit niet te doen. We willen de familie aanmoedigen om hun partnerschap in zorg vorm te geven . Tijd voor elkander maken aan de hand van kennismaking, luisteren, familiedag. Familieleden die willen en kunnen, zullen vrijwilligerswerk of vrijwillig verantwoordelijkheden kunnen opnemen bij het functioneren van het woon zorgcomplex. Dat kan zowel door een taak op te nemen in de ondersteuning van de bewoners (hobby cultuur, …) als door een bestuursfunctie op te nemen.

Medewerkers en begeleiding

De selectie van onze toekomstige medewerkers wordt gemaakt op basis van vaardigheden en de juiste attitude, waarbij cliënt gerichtheid zeer belangrijk is. Onze medewerkers moeten willen blijven zoeken naar optimale individuele ondersteuning van ieder bewoner vaak op een creatieve manier. Kunnen luisteren naar de bewoners en zich aanpassen aan de noden van de cliënt . Dialoog en trialoog kunnen aangaan met cliënt, begeleiding, familie, omgeving.

Ze moeten respect opbrengen voor wat de bewoners zelf kunnen en willen : begeleiden en motiveren ipv zorgen. Zelfstandigheid aanmoedigen, maar bijstaan waar nodig is. Uitgaan van mogelijkheden en rekening houden met beperkingen.

Er moet bijzonder aandacht zijn om bewoners beter en socialer te laten functioneren en hen uit hun sociaal isolement te halen. Ze moeten warme contacten kunnen leggen, zorgen voor een groeps- en thuisgevoel, iedereen maakt deel uit van de groep. Een aanspreekpunt zijn voor bewoners maar ook naasten, buren.

Aanwezig zijn overdag en ‘s avonds, ook tijdens het weekend.

Afronding

We staan hier op het Similes-congres als familieleden en pioniers die overtuigd zijn van een noodzaak van een dergelijk project. Alle puzzelstukken liggen nog niet vast. We zijn nog in volle onderhandeling met samenwerkingsactoren. Maar we zijn op goede weg en aan het begin van een mooie realisatie. En binnen enkele jaren komen we graag terug vertellen over de realisatie van Brugwonen.

Meer info?